Barcelona, 1932, Manel Jane Vidal syn Ramona Jane Caruma zmienia branże swojego przedsiębiorstwa po narodzinach syna. "Jeśli jesteś tak świetnym ślusarzem i masz tyle pomysłów służących innym, udowodnij, że mogą one służyć twojemu synowi". Zachęcony przez ojca Manel Jane podejmuje wyzwanie i już kilka dni później synek Ramon wyjeżdża na kołach w nienazwanym jeszcze wózku głębokim, ale z którego Manel Jane jest niezmiernie zadowolony. Podziw przyjaciół i sąsiadów zachęcił go do zbudowania kilku wózków spacerowych, które nawet można było złożyć, a następnie zaprezentował je jednemu domów towarowych w Barcelonie. Pierwsze zamówienia pojawiły się tydzień późnej. JANE zaczęło produkcję składanych wózków spacerowych dla dzieci.
1932: pierwszy całkowicie składany wózek spacerowy.
1935: pierwszy wózek spacerowy z rozkładanym oparciem.
1939: pierwszy wózek głęboki zrobiony z drewna i gumy.
1960-70: "Wózek Królewski z Beneron": plastikowy kosz pokryty specjalnym marszczonym materiałem przypominającym kształtem gąsienicę.
Materiał rozciągał się do tego stopnia, że wózki były niemal niezniszczalne. W wózku "Vision" - następnym sukcesie JANE zastosowano tapicerkę, nowatorską w stosunku do "Wózka Królewskiego". Kolejną innowacją stały się wytłaczane boki wózka wprowadzone w modelu wózków plażowych "Sissi" .
W 1967 pojawił się "Wózek Królewski" ze specjalną gondolą "Janyplex". Był to dający się całkowicie złożyć wózek głęboki, który został opatentowany. Następnie przyszedł "Viking" (1978), nowy model wśród wózków głębokich, "Baston" pierwszy wózek spacerowy składany w formie "parasola". To był początek rewolucji na rynku wózków, który trwał do czasów modelu "Audace" (1993) pierwszego, składanego wózka spacerowego z gondolą.
W 1998 pojawiły się nosidła przeznaczone nawet dla noworodków. Był to model Matrix - rozkładane nosidło, z mechanizmem do regulacji rozkładania oparcia w 4 pozycjach, znajdującym się z drugiej strony oparcia. Można było go rozłożyć od 180o, kiedy dziecko spało lub do 130o, gdy nie spało. Inną zaletą Matrixa był najbardziej zaawansowany system bezpieczeństwa dla dzieci ważących od 3,5-13 kg i możliwość ochrony dziecka w przypadku kolizji czołowej i bocznej. Model spełnia również Europejski Standard Bezpieczeństwa ECE R44/03 zatwierdzony przez prestiżowe Laboratoria IDIADA Automative.
Palau de Plegamans, 2001-2004 . W 2001 roku Ramon Jane Cabagnero zmarł i zastąpił go Manel Jane Santamaria. W 2003 roku myśl przewodnia jaką jest "innowacja i badania" została przekazana Badawczemu Centrum Wypadkowemu JANE, jedynemu prywatnemu laboratorium w Hiszpanii zajmującemu się badaniami w kierunku bezpieczeństwa dzieci. Zostało wyposażone zgodnie z regulacjami ECE, a ostatnio dostosowane i przygotowane do przeprowadzania testów o wysokich prędkościach według protokołu EURO-NCAP. W 2004 roku wygląd siedziby został zmieniony tak, aby lepiej reprezentować firmę jako międzynarodowego lidera. Nowe projekty i wygląd biur, recepcji oraz zautomatyzowanie magazynów ma służyć osiągnięciu lepszego dostosowania się do roli krajowej i międzynarodowej organizacji logistycznej.
W 2004 roku, w rezultacie działań rozwojowo-badawczych w Badawczym Centrum Wypadkowym na rynku pojawił się "Indy Plus" - pierwszy fotelik z regulowanym systemem rozkładania oparcia dostosowany do najnowszego standardu dotyczącego zapięć pasów i montowania fotelików isofix.
Foteliki 1, 2 i 3 grupy z systemem regulacji szerokości zagłówka i okolic lędźwiowych, na aluminiowym stelażu są w stanie oprzeć się przekręceniu o 70% trudniej niż tradycyjne produkty.
